*جلد دوم | فصل ۹*
اگر Agent مریم را همان بانکی ساخته باشد که می‌خواهد به او وام بدهد، آیا واقعاً به نفع مریم مذاکره می‌کند؟ این سؤال یک خطر بزرگ‌تر را پنهان می‌کند: تصور کنید فقط سه یا چهار شرکت بزرگ جهانی Agentهای اصلی بیشتر مردم را بسازند. این شرکت‌ها نه فقط به داده‌ی مالی میلیاردها نفر دسترسی دارند، بلکه تصمیم‌های آن‌ها را هدایت می‌کنند.
این همان تمرکز قدرتی است که بانک‌ها در سیصد سال به دست آوردند، اما در مقیاسی بزرگ‌تر و سرعتی بیشتر.
**تحلیل:** اینجاست که معنای «Agent بومی» روشن می‌شود. Agent جهانی زبان فارسی را به سختی می‌فهمد و محدودیت‌های بانکی ایران را نمی‌شناسد. Agent بومی شاید بتواند مریم را به حسین وصل کند، یعنی بفهمد سرمایه‌ی آزادشده در تهران چطور فرصتی در ایلام می‌سازد. اما بومی بودن به‌تنهایی کافی نیست؛ باید شفاف و قابل حسابرسی هم باشد.
**جمله‌ی کلیدی:** اگر همه‌ی Agentها را سه شرکت بسازند، همان داستان قدیمی با بازیگران جدید تکرار می‌شود.
**سؤال برای شما:** ترجیح می‌دهید Agent مالی‌تان را یک شرکت بزرگ جهانی بسازد یا یک سازنده‌ی بومی؟ و چرا؟
—