*جلد دوم | فصل ۱۰*
شبی در تهران. مریم پنج تب باز دارد: اپلیکیشن بانک، پلتفرم توکن سهام، کیف پول استیبل‌کوین، اپلیکیشن بیمه، و یک اکسل که می‌خواهد همه را جمع کند. می‌خواهد بداند: «الان، واقعاً، چقدر دارم؟» جوابش ساده نیست، چون پولش در پنج جای مختلف است و هر کدام با منطق و رابط و زبان خودشان کار می‌کنند و هیچ‌کدام به دیگری نگاه نمی‌کند.
روی کاغذ می‌نویسد: بانک ۱۲ میلیون. توکن سهام تقریباً ۸ میلیون، اما هر روز فرق دارد. استیبل‌کوین ۵ میلیون. سود صندوق: نمی‌دانم. بیمه: نمی‌دانم چطور حساب کنم. و با صدای بلند می‌گوید: «با این همه ابزار مالی جدید، هنوز نمی‌دانم چقدر دارم؟»
**تحلیل:** این دقیقاً مشکل «ابزارهای بیشتر» است: هر ابزار یک مشکل را حل می‌کند، اما مجموعه‌شان یک مشکل جدید می‌سازد: پراکندگی. ما به جای یک مدیر مالی، یک پازل بی‌تصویر داریم.
**جمله‌ی کلیدی:** پول‌هایشان در جزیره‌های جداگانه زندگی می‌کنند.
**سؤال برای شما:** الان برای دانستن کل وضعیت مالی‌تان باید به چند جا سر بزنید؟
—