*جلد دوم | فصل ۸*
برای اینکه توکن آرش واقعی باشد، سه لایه باید درست طراحی شده باشد:
**دارایی پایه:** آیا یک نهاد قابل اعتماد، همان مقدار طلای فیزیکی را در خزانه‌ای قابل بازرسی نگه می‌دارد و حسابرسی منظم دارد؟ اگر نه، توکن فقط یک وعده است.
**چارچوب حقوقی:** آیا توکن به‌طور قانونی حق مالکیت می‌دهد؟ اگر پلتفرم فردا ناپدید شود یا شرکت ورشکست شود، آرش چه حقی دارد؟
**زیرساخت فنی:** امنیت رمزنگاری، و همان تهدید کوانتومی که در فصل قبل دیدیم.
**تحلیل:** آرش، که تازه وارد دنیای سرمایه‌گذاری شده، دقیقاً همان کسی است که در برابر ضعف این سه لایه آسیب‌پذیرترین است. چون تجربه ندارد و فرق بین یک پلتفرم معتبر و یک کلاهبرداری را نمی‌داند. پس «سادگی ورود» با «سادگی تشخیص» باید همراه باشد.
**جمله‌ی کلیدی:** وعده‌ها فقط وقتی ارزش دارند که به آن‌ها اعتماد شود، و اعتماد باید زیرساخت داشته باشد.
**سؤال برای شما:** قبل از خرید یک دارایی دیجیتال، چه چیزی را بررسی می‌کنید؟
—