جلد اول | فصل ۳
امروز مسافر برای سفر این مراحل را طی می‌کند: جستجو، مقایسه، رزرو، پرداخت، هماهنگی. هر مرحله زمان و انرژی و دانش می‌خواهد. در دنیای عامل‌های هوشمند، این مراحل حذف می‌شوند. مسافر فقط می‌گوید چه می‌خواهد و بودجه‌اش چقدر است، و عامل بقیه را انجام می‌دهد.
این یعنی رابطه از B2C (کسب‌وکار به مصرف‌کننده) به B2A (کسب‌وکار به عامل) تغییر می‌کند. هتل و بانک و آژانس دیگر مستقیم با مسافر صحبت نمی‌کنند؛ با عامل او صحبت می‌کنند.
تحلیل: این تغییر پیامد مهمی دارد. در دنیای B2A، یک میزبان روستایی دقیقاً همان قابلیت کشف‌شدن را دارد که یک هتل بزرگ، به شرط آنکه اطلاعاتش برای عامل قابل خواندن باشد. دیوار «نادیده بودن» می‌تواند فرو بریزد. اما سؤال باقی می‌ماند: این عامل برای چه کسی کار می‌کند؟
جمله‌ی کلیدی: در دنیای عامل‌ها، ارزش در رزرو نیست؛ در مالکیت رابطه‌ی هوشمند با کاربر است.
سؤال برای شما: اگر عاملی داشتید که به نمایندگی از شما با هتل و بانک و بیمه حرف بزند، به او چه اختیاری می‌دادید؟