جلد اول | فصل ۱۲
کتاب در پایان از شش گروه می‌خواهد کاری بکنند، نه فقط بخوانند:
به سیاست‌گذار: پیش از هر طرح بپرسید این یک پروتکل می‌سازد یا یک محصول دیگر اضافه می‌کند؟
به سرمایه‌گذار و کارآفرین: بازار توزیع فرصت دست‌نخورده است، اما با مدل استخراجی فتح نمی‌شود.
به جوان ایرانی: آنچه دارید ارزش دارد؛ فقط باید به شبکه برسانیدش.
به مسافر ایرانی: هر بار اقتصاد محلی را انتخاب می‌کنید، یک رأی است.
به جامعه‌ی محلی: آنچه دارید دنیا می‌خواهد، آنطور که هست، نه به شکل موزه.
به سازندگان سیستم‌های هوشمند: هر خط کد یک انتخاب اخلاقی است: بهینه‌سازی کور یا توزیع عمدی؟
تحلیل: هیچ‌کدام از این دعوت‌ها به تنهایی کافی نیست. سیاست‌گذار بدون سازنده، قانون بدون ابزار است؛ سازنده بدون جامعه‌ی محلی، ابزار بدون اعتماد.
جمله‌ی کلیدی: این کتاب اگر فقط خوانده شود و بسته شود، شکست خورده.
سؤال برای شما: این شش دعوت، کدام یک به شما نزدیک‌تر است؟