جلد اول | فصل ۱
حدود هفتاد هزار سال پیش، انسانی در دشتی دوردست ایستاده بود. نمی‌دانست آفریقا چیست، نمی‌دانست قاره‌ای وجود دارد، نمی‌دانست روزی فرزندانش شهرهایی با میلیون‌ها نفر می‌سازند. فقط یک چیز می‌دانست: اینجا کافی نیست.
شاید رودخانه‌ای آن‌سوی افق باشد. شاید غذا، شاید امنیت، شاید آینده‌ای بهتر. او قدم برداشت. تمدن با ساختن شهرها شروع نشد؛ با برداشتن یک قدم شروع شد. قبل از کشاورزی، قبل از پول و قبل از دولت، حرکت وجود داشت.
تحلیل: این روایت یک نکته‌ی پنهان دارد. آن انسان با نقشه حرکت نکرد، با یک «حس» حرکت کرد: حس اینکه آن‌سوی افق چیزی بهتر هست. هنوز هم بسیاری از بزرگ‌ترین تصمیم‌های زندگی ما، از مهاجرت تا تغییر شغل، با همین حس شروع می‌شود، نه با محاسبه.
جمله‌ی کلیدی: انسان ابتدا راه رفت، بعد جهان را ساخت.
سؤال برای شما: آخرین باری که احساس کردید «اینجا کافی نیست» کِی بود، و چه کردید؟