جلد اول | فصل ۱۰
در دو دهه‌ی گذشته تلاش‌های زیادی برای بهتر کردن گردشگری و فرصت در ایران شده است: طرح‌های دولتی، پلتفرم‌ها، استارتاپ‌ها. بعضی خوب بودند، اما هیچ‌کدام تحول بنیادین نساختند. سه دلیل:
محصول‌سازی به جای پروتکل‌سازی: هر کدام یک سایت یا اپلیکیشن بودند، قابل کپی و قابل عبور.
نگاه از بالا به پایین: در تهران تصمیم گرفته شد چه چیزی خوب است، در حالی که دانش واقعی، مثل بهترین نقطه‌ی کوه یا غذای خاص فصل، فقط در زمین و در مردم محلی است.
نبود حلقه‌ی بازخورد یادگیرنده: طرح اجرا می‌شد، نتیجه (اگر) سال‌ها بعد بررسی می‌شد، و طرح بعدی از صفر شروع می‌کرد.
تحلیل: هر سه دلیل نتیجه‌ی یک چیزند: سیستم بدون حافظه. هر طرح جدید از ابتدا شروع می‌کرد چون هیچ‌چیز از طرح قبلی در شبکه نمانده بود.
جمله‌ی کلیدی: سیستمی که در لحظه یاد نگیرد، هر بار از صفر شروع می‌کند.
سؤال برای شما: در سازمان یا پروژه‌ی خودتان، چه چیزی هر بار از صفر شروع می‌شود؟