جلد اول | فصل ۸
یک پارادوکس خطرناک: اگر توزیع فرصت بدون محدودیت انجام شود، خودش به یک استخراج جدید تبدیل می‌شود، این بار از هزاران منبع کوچک هم‌زمان. چهار بحران:
- سرعت بدون ظرفیت: الگوریتمی که فقط تقاضا را بهینه می‌کند، می‌تواند در چند ماه هزاران مسافر را به یک روستای کوچک بفرستد.
- فرسایش فرهنگی آرام: فرهنگ برای مسافر «اجرا» می‌شود و کم‌کم جای «زندگی» را می‌گیرد.
- تمرکز درآمد، حتی در مدل توزیع‌شده: اگر صندوق محلی دست یک شرکت دور باشد، میزبان فقط کارمند بی‌قرارداد آن است.
- نبود حافظه‌ی بلندمدت: الگوریتم سریع، نه گفتن را یاد نمی‌گیرد.
تحلیل: هر چهار خطر از یک ریشه می‌آیند: بهینه‌سازی برای یک عدد (تقاضا، سود، رشد) بدون در نظر گرفتن آنچه آن عدد را ممکن می‌کند.
جمله‌ی کلیدی: الگوریتمی که فقط بهینه‌سازی تقاضا را یاد گرفته، می‌تواند سریع‌تر از هر آژانس سنتی یک مکان را نابود کند.
سؤال برای شما: در کار شما، کدام شاخص را بهینه می‌کنید که ممکن است چیز دیگری را فرسوده کند؟