جلد اول | فصل ۷
عامل‌های هوشمند جهانی یک محدودیت بنیادین دارند: ایران را به‌خوبی نمی‌بینند. نه از بی‌توجهی، از نبودِ دسترسی. محدودیت‌های بانکی بین‌المللی یعنی یک عامل خارجی نمی‌تواند به سادگی به آن خانه‌ی کنار کویر پرداخت بفرستد، و فرهنگ سفر جاده‌ای ایرانی را هم درک نمی‌کند.
اگر عاملی ایرانی ساخته شود که زبان را می‌فهمد، محدودیت‌های بانکی را می‌شناسد و در یک شبکه‌ی ایرانی ریشه دارد، رقیب کوچک غول‌های جهانی نیست؛ گره‌ای است که آن‌ها نمی‌توانند بسازند.
تحلیل: کپی کردن کد آسان است، کپی کردن شبکه‌ای از میلیون‌ها رابطه‌ی انسانی واقعی دشوار. اما این فقط وقتی مزیت است که شبکه به‌درستی و عادلانه ساخته شود. محدودیت می‌تواند مزیت شود، ولی نه به طور خودکار.
جمله‌ی کلیدی: کپی کردن کد آسان است؛ کپی کردن شبکه‌ای از اعتماد انسانی غیرممکن.
سؤال برای شما: کدام شبکه‌ی محلی را می‌شناسید که با هیچ پلتفرم جهانی جایگزین نمی‌شود؟